Wystawa malarstwa Zbigniewa Karpińskiego

karpiński-1Dnia 18 stycznia 2020 r. w Ośrodku Dziejów Ziemi Mielnickiej – Muzeum w Mielniku odbyło się uroczyste otwarcie wystawy malarstwa Zbigniewa Karpińskiego. Data została wybrana nieprzypadkowo, gdyż to właśnie tego dnia artysta obchodziłby 100 rocznicę urodzin. Obrazy, których większość przedstawia krajobrazy Podlasia i Mielnika zostały wypożyczone z Muzeum Południowego Podlasia w Białej Podlaskiej. Wernisaż uświetnił swoim występem akordeonista ze Szkoły Muzycznej w Siemiatyczach – p. Mariusz Obrycki.

Wystawę można oglądać w muzeum do 15 marca 2020 r.

Galeria zdjęć

Zbigniew Karpiński – ur. 18.01.1920 r. w Studzieńcu koło Skierniewic.  W latach 1923-29 w związku ze służbowym  przeniesieniem ojca rodzina Karpińskich zamieszkała w Mętnej, a później w Zabużu. W 1934 r. razem z rodziną osiadł na stałe w Wilnie. Tam ukończył w 1938 gimnazjum im. Zygmunta Augusta i rozpoczął studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu im. Stefana Batorego w Wilnie. W 1939 r. wyjechał do Warszawy, by przygotować się do egzaminu na Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej. W 1941 r. przedostał się do okupowanego przez Niemców Wilna, gdzie działał w ruchu oporu. W 1944 r. pod pseudonimem „Czerniawa” brał udział w partyzantce. Po wkroczeniu Armii Czerwonej wrócił do Wilna, gdzie zapisał się do Akademii Sztuk Pięknych. W 1945 r. został oskarżony o przynależność do AK i aresztowany przez NKWD a następnie wywieziony w głąb Rosji. Pod koniec 1945 r. udało  mu się uciec z łagru i powrócić do Wilna. W 1946 r. Karpiński przybył do Wrocławia. Tam rozpoczął studia na Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych.  Do 1950 r. studiował i pracował jako asystent  prof. Emila Krchy.  Pracował w takich dyscyplinach jak: malarstwo, grafika artystyczna i rysunek. W 1952 r. obronił pracę dyplomową i uzyskał stopień zawodowy  dyplomowanego artysty plastyka, specjalizacja: malarstwo w technikach ceramicznych na Wydziale Ceramiki i Szkła. W 1955 r. ponownie zatrudnił się w PWSSP,  a w 1956 r. jako adiunkt prowadził pracownie malarstwa i rysunku. W 1965 r. otrzymał nominację na stanowisko docenta, a w 1980 r. tytuł profesora nadzwyczajnego.  Pracował jako dziekan, prorektor, kierownik katedr: malarstwa, grafiki, rysunku. W 1985 r. przeszedł na emeryturę. Zmarł w 1996 r.

Wydrukuj ten wpis ... Wyślij ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

*